Het feest is in volle gang: bands en artiesten treden op, exotische geuren stijgen op van de buffetten, de muren staan bol van het feestgedruis. Kortom overal is het een grote gezellige heksenketel.

Overal? Nee, niet overal. Ergens in dat grote gebouw is een piepklein zaaltje, waar nog een serene rust heerst. Dit kleine Heiligdommetje is in beslag genomen door de Party Paters.

Het feest is in volle gang: bands en artiesten treden op, exotische geuren stijgen op van de buffetten, de muren staan bol van het feestgedruis. Kortom overal is het een grote gezellige heksenketel.

Overal? Nee, niet overal. Ergens in dat grote gebouw is een piepklein zaaltje, waar nog een serene rust heerst. Dit kleine Heiligdommetje is in beslag genomen door de Party Paters.

Drie sociaal bewogen paters bereiden zich hier geestelijk voor op wat komen gaat. Zij zullen die avond onder het wakend oog van Moeder Overste diverse voorstellingen geven voor een select publiek.

De Party Paters hebben van 'hogerhand' de opdracht gekregen om weer eens wat licht te brengen in de duisternis. Een lach werkt verlichtend in deze donkere tijden.

Als iedereen zit en het podiumlicht gaat aan, dan zullen de Party Paters als bij toverslag veranderen in een knotsgek trio dat vrolijke liedjes ten gehore brengt, overgoten met een cabaretesk sausje. Maar wanneer Moeder Overste het welletjes vindt, veranderen zij weer in paters en zingen, gezamenlijk met het publiek (én 40 tamboerijnen), een swingende gospel, waar James Brown zelfs jeuk van zou krijgen. Daarna verlaat iedereen als herboren het Kapelletje onder het genot van een hostie, naar keuze in de smaken paprika of naturel.

Gedurende de avond worden meerdere voorstellingen gegeven van 20 à 25 minuten. Tussen de shows begeven de Party Paters zich op de gangen om zieltjes te winnen voor hun show.